14 Şubat 2009 Cumartesi

İLK ŞEKER HAMURU PASTAM

Azra ile hayat çok zorlaşmaya başladı gün boyu kavga ediyoruz.Gerçekten sınırlarımı zorluyor o kadar yaramazki; gerçi o da haklı 14 aydır dünyada 4,5 aydır yürüyor her yeri merak ediyor.Her şey onun için ayrı bir macera ama o kadar tehlikeli şeyler yapıyorki, ona kızmıyorum aslında korkuyorum.Geçecek deyip kendime telkinlerde bulunuyorum ama bakalım nasıl geçecek.
Gün boyu doğru düzgün uyumadığı gibi gecede çok geç uyuyor yukarıdaki pastayı dün gece 00:30da yapmaya başladım.İlk şeker hamurlu pasta denemem.Çok iyi olmadı farkındayım ama gecenin bir yarısı bu kadar oldu.Fotoğrafıda gece 02:30 da çektim.Kuzenim Burak için.O daha görmedi akşam görecek.Tarifi yarın...

4 yorum:

meliha dedi ki...

Pastanın çok iyi olmadığını yazmışsın bence çok güzel görünüyor.ben şeker hamuru yapmaya cesaret bile edemedim.ellerine sağlık canım
sen azroş hakkında yazdıkça sanki rüzgarı anlatıyorsun.mama yedireceğim zaman mecvur mama sandelyesinin kemerleri var yaa onu bağlamak zorundayım yoksa kesinlikle yediremem.şimdi onları gerinerek nasıl acıyorsa açıyor ve hooppaa diyerek kendini yere atıyor.ellerime vurmaya başladı mamalar heryere dökülüyor. çok iyi anlıyorum seni sabrımı o kadar çok zorluyor ki,birde ben bir tane daha çocuk istiyorum.kendime bile şaşıyorum.Allah oğullarıma sağlık versin ama inan nerde kız çocuğu görsem içim titriyor elimde değil çok istiyorum ama eşim kesinlikle bir daha çocuk asla olmaz dediği için zaten sadece hayal benim için

Geçicek inşallah küçükken böyle yaramaz olan çocuklar,büyüdüğünde çok uslu olurlarmış.annem öyle söyler ne kadar doğru bilmiyorum ama inşallah öyledir.

seni çook öpüyorum canım
sevgililer günün kutlu olsun.

lezzetyolculugu dedi ki...

Saol Melihacım seninde sevgililer günün kutlu olsun.
Sana hayret ediyorum biri hatta ikisi daha büyümeden nasıl istiyorsun.Kendimi kaybediyorum bazen.Çığlık çığlağa Azroş çıkma,Azra koşma psikopat etti beni.Havalar düzelsede dışarı çıksak.Mutfak masasından düştü geçen inanırmısın iki saat ağladım.Azra'dan çok ben ağladım bu sefer geldi Azra beni teskin etti.Bazen ona bağırıyorum sonra üzüntüden gece uyumuyorum.Aslında ona kızmıyorum başına birşey gelicek diye korkuyorum.Yoksa yeterki yemek yesin döksün saçsın umrumda değil toplarım.Şu dönem bir geçsin.Başka bir şey istemem.

elifsaylan@hotmail.com dedi ki...

kardeşim diye söylemiyorum, senin doğal bir yeteneğin var, elin yatkın , ne yapmak istersen onu başarıyorsun, baksana gecenin köründe ne güzel şeyler yapmışsın , tüm zorluklar sana vız gelir, tırıs gider . ellerine sağlık eminim tadıda görüntüsü gibi muhteşemdir.

aslı'nın mutfağı dedi ki...

Emel'cim, ellerine sağlık, çok güzel becermişsin.. Bana uğrarsan, sana bir süprizim var..